Ο Λούσηρος – Στέλιος Χαλκίτης
Την 17 Απριλίου 2020 | 0 Σχόλια

Γράφτηκε από την Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Ο Αντώνης και η Σάρα γνωρίστηκαν, τη δεκαετία του 70, στο Λονδίνο. Ένας έρωτας που τους οδήγησε στο νησί του Αντώνη και στη δημιουργία μίας όμορφης οικογένειας. Απέκτησαν έναν γιο, τον Στέφανο. Όλα κυλούσαν ομαλά μέχρι που η Σάρα αρχίζει να δυσανασχετεί και στρέφει το ενδιαφέρον της σε κάποιον άλλον. Το σοκ είναι μεγάλο και ο Αντώνης φεύγει από τη ζωή. Ο Στέφανος, έφηβος πια, προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του και να αντιμετωπίσει την παγερή και αδιάφορη μητέρα του, η οποία απροκάλυπτα χει τον έρωτά της με έναν άντρα που το μόνο που θέλει είναι να εκμεταλλευτεί την οικονομική της άνεση.

Περνάει Νομική και στη συνέχεια γίνεται ένας από τους εξέχοντες δικηγόρους του νησιού. Ωστόσο, μία ερωτική απογοήτευση, η στάση του κόσμου, η στάση της μητέρας του, τον οδηγούν σταδιακά στην τρέλα. Ο Στέφανος από διακεκριμένο πρόσωπο της τοπικής κοινωνίας γίνεται ένας τρελός, ρακένδυτος, άστεγος νέος που γυρνάει στους δρόμους του νησιού και στα σοκάκια και ρωτάει για την «σταγόνα». Περίγελος της κοινωνίας, περιθωριοποιημένος ακόμα και από τη μάνα του, έρχεται στον δρόμο του η Ραλλού. Μία νέα φιλόλογος που διορίζεται στο νησί. Μία νέα κοπέλα που καταφέρνει να δει τη ψυχή του Στέφανου πίσω από την τρέλα του.

Και ένας έρωτας περίεργος, ένας έρωτας κατακριτέος από όλους, ένας έρωτας καταδικασμένος ξεκινά…

Πόσο μπορεί να αντέξει η ανθρώπινη ψυχή το μίσος, το κακό, την εκμετάλλευση; Πόσο μπορεί να αντέξει τον πόνο; Μπορεί η αγάπη να νικήσει ακόμα και την τρέλα; «Ο Λούσηρος» του κυρίου Χαλκίτη δεν είναι απλά ένα βιβλίο, ένα κοινωνικό μυθιστόρημα. «Ο Λούσηρος» του κυρίου Χαλκίτη είναι μία μοναδική διείσδυση στην ανθρώπινη ψυχή, στον ανθρώπινο νου. Μία διείσδυση στα σκοτεινά και τρελά μονοπάτια του μυαλού.

Κάθε χαρακτήρας, κάθε ήρωας του βιβλίου αντιπροσωπεύει τους ανθρώπους που συναντάμε στη ζωή μας. Άνθρωποι που μας στηρίζουν, άνθρωποι που μας εχθρεύονται, άνθρωποι που στιγματίζουν το «είναι» μας. Ο Στέφανος μέσα απο τη φιλία του με τον γιατρό – Νικόλα και τις συζητήσεις τους προσπαθεί να ανακαλύψει τον εαυτό του και να βρει δύναμη να σταθεί στα πόδια του. Το σημαντικότερο, όμως, τον βοηθούν να δει μέσα απο ένα άλλο πρίσμα τον κόσμο. Ο γιατρός – Νικόλας είναι ο φάρος στη ζωή του, αυτός που κόντρα σε όλους αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο που θα τον οδηγούσε στην εσωτερική του ηρεμία. Και αυτό το μονοπάτι προσπαθεί να δείξει στον Στέφανο. Μήπως, όμως, αυτό το μονοπάτι τον οδήγησε στην τρέλα;

Και ισως όλα όσα αντιμετώπιζε ο Στέφανος τον οδήγησαν στην ψυχασθένεια, εμφανίστηκε ως «απο μηχανής» θεός η Ραλλού. Με τον έρωτά της και την αγάπη της, θα προσπαθήσει να τον φέρει πάλι πίσω στον κόσμο της λογικής. Και παρόλο που κάτι τέτοιο είναι δύσκολο, παρόλο που θα πονέσει, θα λυγίσει, θα φτάσει ένα βήμα πριν τα παρατήσει, θα καταφέρει να βρει το κουράγιο, τη δύναμη και το πείσμα να μείνει εκεί. Δίπλα του. Θα έρθει σε ρήξη με τους γονείς της, την δουλειά της, την κοινωνία, την Εκκλησία. Θα έρθει σε ρήξη με όλους και όλα. Όμως, δεν θα τα παρατήσει. Δεν θα υποκύψει στα «πρέπει», στα κατεστημένα και στα «ορθά πεπραγμένα» κατά τις προσδοκίες των άλλων. Η Ραλλού είναι η επαναστάτρια της εποχής και κάθε εποχής που προσπαθεί να επιβάλει κανόνες και «σωστές» κοινωνικές συμπεριφορές. Θα κλείσει τα αυτιά της στις φωνές που την κατηγορούν ότι είναι και αυτή τρελή όπως ο εραστής της, που την ρωτάνε τι παιδιά μπορεί να φέρει στον κόσμο ένας τρελός. Η Ραλλού μας δείχνει τη δύναμη της αληθινής και ουσιαστικής αγάπης. Αυτής που για χάρη της παραγκωνίζεις τα πάντα και είσαι ικανός να κοντραριστείς με θεούς και δαίμονες.

Γύρω και απέναντι απο το ζευγάρι είναι οι κάτοικοι του νησιού, οι συνάδελφοι της Ραλλού, οι τοπικές αρχές, η Εκκλησία. Όλοι εκείνοι οι υποκριτές που θεωρούν ότι είναι κριτές των πάντων και συνήθως πίσω απο τις «αμαρτίες» άλλων, πίσω από τις πράξεις των άλλων προσπαθούν να κρύψουν τις δικές τους αμαρτίες, τις δικές τους επιθυμίες που ποτέ δεν μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν. Είναι εύκολο να ρίξεις το ανάθεμα όταν αυτό θα σε κάνει να νοιώσεις ανώτερος. Και είναι ακόμα πιο εύκολο να καταδικάσεις και να ρίξεις στο πυρ το εξώτερον εκείνον που θα σπάσει τους κανόνες. «Γιατί με καταδιώκουν;» ρωτά με παράπονο η Ραλλού. «Γιατί έσπασες του κανόνες» της απαντά η Σιμόν. Και μέσα σε αυτή την απάντηση κρύβεται όλη η αλήθεια του κόσμου. Κάθε τι που χαλάει την ισοροπία, κάθε τι που σπάει τους κανόνες, πρέπει να εξαφανίζεται, να κατακρεουργείται, να κομματιάζεται. Και το κρίμα είναι ότι τέτοιες συμπεριφορές συναντάμε και σήμερα. Ο άνθρωπος δυστυχώς δεν αλλάζει. Όσο κι αν η επιστήμη προοδεύει, όσο κι αν η τεχνολογία προοδεύει, όσο κι αν λέμε ότι αποδεχόμαστε το διαφορετικό, η εξέλιξη της ανθρώπινης συμπεροφοράς αργεί ακόμα να πραγματοποιηθεί. Ο άνθρωπος δεν χάνει την ευκαιρία να καταδικάσει, να κατακρίνει και να απαξιώσει κάθε τι και κάθε έναν που δεν συμφωνεί με τα «δεδομένα» της κοινωνίας.

Παρόλα αυτά, υπάρχει ελπίδα. Ο Μάρκος και η Σιμόν. Οι καλοί φίλοι της Ραλλού που θα δεχθούν ως σύντροφό της έναν τρελό. Θα σταθούν δίπλα της. Θα δεχθούν τον Στέφανο και θα αποτελέσουν ασπίδα για αυτό το τόσο παράξενο ζευγάρι, πάντα κατά τα πρότυπα της κοινωνίας. Η Σιμόν, έχοντας αντιμετωπίσει την αδικία, την περιφρόνηση, την κατακραυγή από την ίδια την οικογένειά της, νοιώθει όσο κανείς άλλος την Ραλλού και θα σταθεί βράχος δίπλα της. Ακόμα κι αν εκφράσει κάποιες αμφιβολίες, η αληθινή αγάπη για τη φίλη της θα τις διαλύσουν. Ο Μάρκος, πιο αντικειμενικός, απο την πρώτη στιγμή θα είναι δίπλα της και θα της δίνει δύναμη να υπερασπιστεί τον έρωτά της. Και οι δύο αντιπροσωπεύουν το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που δεν μένει προσκολλημένο σε ταμπέλες, «πρέπει» και κοινωνικά status. Και είναι ακριβώς αυτό το κομμάτι της κοινωνίας που δίνει την ελπίδα ότι ο κόσμος μας μπορεί κάποια στιγμή να αλλάξει.

«Ο Λούσηρος», με την ρεαλιστική παρουσίαση του κυρίου Χαλκίτη, ο οποίος για μία ακόμα φορά δεν διστάζει να γράψει ωμά, σκληρά, αληθινά, προσφέρει στον αναγνώστη την ευκαιρία να έρθει αντιμέτωπος με τις δικές του ιδέες, τα πιστεύω του, να κρίνει το πώς ο ίδιος θα αντιμετώπιζε ένα «παράταιρο» ζευγάρι. Μέσα από μία τραγωδία ο αναγνώστης θα έρθει αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό και την κοινωνία.

«Ο Λούσηρος» είναι στην ουσία μία σκληρή κριτική έναντι μίας οπισθοδρομικής και γεμάτης προκαταλήψεις κοινωνίας. Καθηλωτικό από την πρώτη σελίδα «Ο Λούσηρος» θα συγκινήσει, θα θυμώσει και θα βάλει σε σκέψεις τον αναγνώστη. Η ιστορία του Στέφανου και της Ραλλού παρουσιάζει όλα εκείνα τα στραβά της κοινωνίας, που φοβόμαστε να παραδεχτούμε και να ανατρέψουμε.

Σχολιάστε

  • *