Τα κίνητρα ενασχόλησης κάποιου με την πολιτική
Την 1 Νοεμβρίου 2014 | 0 Σχόλια

Πρώτοι και πρόθυμοι αυτοί που έχουν σε δεσπόζουσα θέση, ως κίνητρο, το υλικό όφελος. Η αναρρίχησή τους είναι σκανδαλώδης. Ο πρωτογονισμός της ιδιοτέλειας σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Ξέρετε, αυτοί που ενδύονται τη λεοντή της ηθικής και καταβροχθίζουν ό,τι τρώγεται, τα κοινώς αρπακτικά. Δεν καταφέρνουν να πράξουν το αναγκαίο, το επιτακτικό, το ωφέλιμο. Ειδικότης τους η προχειρότητα, η έλλειψη σχεδιασμού και η απουσία οράματος. Θλιβερό είδος ανθρώπων. Δαπανούν απέραντο χρόνο για δηλητηριώδη αρνητικότητα, αμφιβολία, καχυποψία, σπορά κακίας και αδικίας. Εκστομίζουν λόγους περιφρονητικούς προς τους αντιπάλους, λόγους υπέρμετρα υποσχετικούς προς εμάς, με απόλυτη συνέπεια στην ασυνέπειά τους, με τις συνθηματοποιημένες πάγιες φράσεις τους σε ημερήσια βάση. Διακρίνονται από συμπτώματα ξένα προς τους μεγάλους άντρες: της ιδιοτέλειας, της μοχθηρίας, της εκδίκησης. Καιροφυλακτούν ως ύαινες το άλλοθι για να εκδηλωθούν θεμιτά και νομιμοποιημένα. Προσπαθούν «παντί σθένει» να μην δούμε τις τρομακτικές σκηνές του δράματος, αλλά ξεχνούν ότι πρωταγωνιστούμε εμείς. Ο θώκος καθίσταται θεραπαινίδα επιδιώξεων. Ψεύδονται για το ποιοι είναι και τι μπορούν να κάνουν. Όμως, αργά αλλά σταθερά καταλαβαίνουμε ότι είναι απλά προϊόντα ψεύδους, βασικά θεμέλια αποδυνάμωσης των αξιώσεων ανάπτυξης και ευημερίας ενός τόπου, και χρησιμοποιούν πρακτικές του παρελθόντος χωρίς μέλλον.

Επόμενο κίνητρο η δόξα και η μονομανία τίτλων. Με αυτούς είναι που μένει κανείς κυριολεκτικά «ενεός». Είναι οι μανιακοί έφιπποι «κύματι θαλάσσης», που ζουν για την παραισθησιογόνο μέθη της κατάθεσης στεφάνων και της αφ’ υψηλού επισκόπησης των επιταφίων, με τον κόσμο παρά πόδας να θαμπώνεται από την μπακιρένια λάμψη τους. Θλιβερότερο είδος ανθρώπων, γιατί, ενώ οι προηγούμενοι αργά ή γρήγορα βρίσκουν το δρόμο με τους «κορυδαλλούς», αυτοί, αρραβωνίζονται την εξουσία, αρνούμενοι να την εγκαταλείψουν λόγω της εσωτερικής ναρκισσιστικής τους ανάγκης.

Και έπονται οι «σωτήρες-αναπτυξιολόγοι-φωστήρες» με το απέραντο βλέμμα. Αυτοί νομίζουν ότι τους καλεί ο τόπος και τους προστάζει ο Θεός να προσφέρουν τα οικτρά αποτελέσματα. Υπερκαλύπτουν κάθε ανώτατο όριο ανοχής και συνδυαστικά με την ανικανότητά τους «δαμάζουν τα κύματα και αλυσοδένουν τη θάλασσα». Μη έχοντας άλλο προορισμό πέραν της εκπλήρωσης της θεϊκής εντολής τίθενται στην υπηρεσία της φίμωσης αντιπάλων, κοινωνικών ομάδων και μεμονωμένων προσώπων. Κατ’ αυτό τον τρόπο, με περισσή αυτοπεποίθηση, οδηγούν τον τόπο ολοταχώς σε ύποπτους χρόνους. Είναι άτομα με μειωμένη έως ανύπαρκτη ικανότητα κριτικής ανάλυσης. Τα προσόντα τους εκτείνονται ακόμη και μέχρι την καταστολή, εν τη γενέσει τους, δυναμικών συγκυριών προόδου, και εν συνεχεία, ανερυθρίαστα, παρακολουθούν τα έργα των χειρών τους. Οι κινήσεις τους επιδεικτικά παρακάμπτουν τη λογική. Νοητική εμβέλεια μηδενικού βεληνεκούς, ανεπάρκεια διαχείρισης ακόμη και των απλούστερων κοινών υποθέσεων, αφέλεια, άγνοια, ανυπόφορη αδράνεια, «προσόντα» παρόντα κάθε στιγμή· απολύτως ευθύβολοι σε κάθε λανθασμένο και επιζήμιο. Παθολογικές περιπτώσεις. Αυτοί και αν είναι όχι μόνο θλιβεροί αλλά και βεβαιωμένα επικίνδυνοι. Ψηφίστηκαν, και αυτό νομιμοποιεί την υπέρτατη μορφή αυταπάτης που τρέφουν για τις ικανότητές τους. Μην τους αδικούμε! Δεν φταίνε αυτοί για τα κατασκευαστικά λάθη της φύσης…, όμως ευθύνονται οι ψηφοφόροι τους.

Τέλος, υπάρχουν και αυτοί που αναπνέουν και αποπνέουν εντιμότητα. Συνειδήσεις δονούμενες από επίγνωση χρέους και ικανοτήτων, με ηθικό σθένος και αρχές μεγάλων διαστάσεων, ολοκληρωμένες και άρτιες προσωπικότητες. Είναι οι ικανοί. Με ήθος, γνώση και κύρος. Ιεραρχούν προτεραιότητες, συντονίζουν ευθύνες, αναθέτουν αρμοδιότητες αρνούμενοι να υποτάξουν τον καταμερισμό τους στην κάλπικη αριθμητική. Σ’ αυτούς οφείλουμε να στοχοπροσηλωθούμε και να τους αναδείξουμε πριν καμπουριάσουν και τα τελευταία υπόλοιπα της αξιοπρέπειάς μας.

Σχολιάστε

  • *